تخمين رواناب با استفاده از روش SCS-CN بر اساس سيستم اطلاعات جغرافيايي، مطالعه موردي (شهرستان هاي شيروان، بجنورد، فاروج، صفي‌آباد و مشكان)

پيش بيني و تعيين رواناب سطحي حوضه‌هاي آبريز مهم‌ترين فرآيند در مطالعات هيدرولوژي است. متدولوژي سازمان حفاظت  خاك آمريكا – شماره منحني SCS-CN، براي تخمين رواناب، به‌كاربرده مي‌شود. اين روش، يكي از روش هاي بررسي توزيع مكاني رواناب در هيدرولوژي است. در اين روش، عامل اصلي مورد استفاده براي محاسبه رواناب، شماره‌ي منحني است. انتخاب شماره منحني (CN)، بر اساس كاربري زمين و گروه‌هاي هيدرولوژيكي خاك (HSG) منطقه مورد مطالعه، صورت مي‌گيرد. از آنجايي‌كه توزيع فضايي برآورد شماره منحني، توسط روش‌هاي معمولي بسيار دشوار و زمان‌بر خواهد بود، روش CN -GIS (سيستم اطلاعات جغرافيايي) براي حوضه‌هاي آبريز شيروان، بجنورد، فاروج، صفي‌آباد و مشكان مورد استفاده قرار گرفت. با استفاده از تركيب نقشه‌هاي كاربري زمين و گروه‌هاي هيدرولوژيكي خاك، شماره منحني حاصل براي كل حوضه حدود 45 تا 93 با ميانگين 78 به دست آمد. متوسط عمق رواناب سالانه با روش SCS-CN براي ميانگين بارش از 2 تا 19 اينچ قابل‌تغيير بود. نتايج به‌دست‌آمده با رواناب اندازه‌گيري شده در حوضه همخواني داشت.