برنامه ريزي منطقه اي بكارگيري انرژي خورشيدي در مزارع توليد مرغ گوشتي در استان سمنان

بخش كشاورزي در كنار ديگر فعاليتهاي خدماتي و توليدي وابسته به انواع مختلف انرژي است كه تامين آن از منابع در دسترس و ارزان ضروري است. معضلات ناشي از سوخت هاي فسيلي همچون مخاطرات زيست محيطي و پايداري در توازن بين اجزا محيط زيست، محدوديت در منابع و نوسانات قيمتي و همچنين وابستگي فعاليتهاي اقتصادي و اجتماعي انسان به تامين انرژي مورد نياز سبب شده است تا انسان به فكر جايگزيني منابع ديگري همچون انرژي هاي تجديدپذير مانند خورشيد، اقيانوس ها، گرماي داخل زمين، باد و… باشد. واحدهاي مختلف كشاورزي مانند پرورش طيور نيز نيازمند تامين انرژي مورد نياز خود به شكل برق، گاز، نفت، گازوئيل و ديكر اشكال آن است. اين تحقيق بدنبال بررسي مشخصات جغرافيايي استان سمنان جهت شناسايي ظرفيت هاي منابع انرژي هاي تجديدپذير به منظور تامين انرژي مزارع مرغ گوشتي استان بود. اين تحقيق به لحاظ هدف كاربردي بوده و از طريق پيمايش ميداني صورت پذيرفته است. پس از مطالعه اسناد كتابخانه اي، اينترنت و مصاحبه با كارشناسان و اساتيد دانشگاه، از پرسشنامه براي جمع آوري اطلاعات استفاده شد. بر اساس نتايج حاصله استان سمنان داراي ظرفيت بسيار مناسب در بهره برداري از انرژي خورشيدي بوده و مرغداران نيز در صورت مهيا بودن بستر مناسب تمايل به بهره گيري از آن مي باشند.