اثر تمركززدايي مالي بر تورم در ايران: كاربردي از الگوي رگرسيون انتقال هموار تابلويي

هدف اين پژوهش بررسي اثرات غيرخطي تمركززدايي مالي بر تورم در ايران در چارچوب منحني فيليپس هيبريدي كينزين هاي جديد است. بدين منظور، با استفاده از آمار و اطلاعات مربوط به 30 استان كشور براي دوره زماني 1384 الي 1391 و الگوي رگرسيون انتقال هموار تابلويي، ارتباط بين تمركززدايي مالي و تورم مورد بررسي قرار گرفته است. نتايج پژوهش نشان مي دهد كه اثر تمركززدايي مالي بر تورم نامتقارن است و به سطوح تمركززدايي مالي بستگي دارد؛ به طوري كه، با افزايش سطح تمركززدايي مالي، نرخ تورم ابتدا كاهش و سپس افزايش مي يابد. همچنين، نتايج برآورد ساير پارامترهاي الگو نشان دهنده تأثير مثبت و نامتقارن متغيرهاي شكاف توليد، انتظارات تورمي آينده نگر و انتظارات تورمي گذشته نگر بر نرخ تورم دوره جاري است.