واكاوي پديدارشناسانه علل اعتياد به شبكه‎هاي اجتماعي در دانش‎آموزان دبيرستاني شهر تهران

مقدمه: استفاده گسترده و كنترل‎ نشده از فضاي مجازي، منجر به وابستگي و بروز مشكلات براي برخي از كاربران شده‎ است. هدف از انجام پژوهش حاضر، بررسي علل اعتياد به شبكه‎هاي اجتماعي در نوجوانان بود. روش‌ها: اين مطالعه با بهره‎گيري از روش نظريه زمينه‌اي انجام شد. داده‎ها به كمك مصاحبه نيمه‎ ساختار يافته با 39 دانش‎آموز دبيرستاني (14 پسر و 25 دختر) جمع‎آوري گرديد. داده‎ها با استفاده از روش Strauss و Corbin مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت كه شامل كدگذاري باز، محوري و انتخابي بود. يافته‎ها متشكل از 4 مقوله اصلي (عوامل فردي، خانوادگي، اجتماعي و ويژگي‌هاي فضاي مجازي) و 17 مفهوم اوليه (ارتباط با ديگران، احساس تنهايي، اجتناب از مشكلات، كاهش هيجانات منفي، ويژگي‌هاي شخصيت، باورهاي منفي، اختلالات روان‌شناختي، نقص در مهارت‌هاي زندگي، تفريح و سرگرمي، سبك فرزندپروري مستبدانه، غفلت، نقش همسالان، آسيب‌هاي اجتماعي، جذابيت، دسترسي آسان، گمنامي و انتقال سريع اطلاعات) بود. نتيجه‌گيري: در كنار عوامل فردي، عوامل خانوادگي و اجتماعي نيز نقش مهمي در اعتياد نوجوانان به شبكه‎هاي مجازي دارد. بنابراين، لازم است كه روان‌شناسان تدابير درماني جامعي را اتخاذ نمايند تا علاوه بر درمان‎هاي فردي، بر اصلاح و بازسازي روابط درون خانواده متمركز شوند.