ارزيابي تغذيه اي بيماران بستري در بخش مراقبت هاي ويژه بيمارستان الزهرا در اصفهان در سال 1390

مقدمه: سوء‌تغذيه از عوامل مهمي است كه مدت بستري در بيمارستان را افزايش مي‌دهد، از طرفي تغذيه مناسب، نتايج باليني بيماران بدحال را بهبود مي‌بخشد. با توجه به انجام ارزيابي‌هاي اندك در اين زمينه، در اين مقاله بر آن هستيم تا به ارزيابي شاخص‌هاي آنتروپومتريك و بيوشيميايي‌ بيماران بستري در بخش مراقبت‌هاي ويژه بپردازيم. روش‌ها: اين مطالعه بر روي 100 بيمار بستري در بخش مراقبت ويژه بيمارستان الزهرا در اصفهان انجام شد. اندازه‌گيري‌ها شامل قد، وزن، انرژي دريافتي، انرژي مورد نياز فرد و هم‌چنين اندازه‌گيري محيط ميانه‌ي دور بازو و دماي بدن بود. شاخص‌هاي بيوشيميايي نيز دو مرتبه اندازه‌گيري شده‌اند. شاخص‌هاي كيفي اندازه‌گيري شده شامل نوع بيماري، عفونت، زخم بستر، تهويه و نوع تغذيه‌ي بيمار بود. تحليل داده‌ها با استفاده از نرم‌افزارSPSS16 صورت گرفته است. يافته‌ها: انرژي دريافتي در 61% در اين بيماران كمتر از انرژي مورد نياز آن‌ها مي‌باشد و تنها 39% از آن‌ها انرژي كافي را دريافت كرده‌اند. سطح سرمي پتاسيم، فسفر و ميزان آلبومين سرم در محدوده‌ي طبيعي و ميانگين كراتينين بالاتر از محدوده‌ي طبيعي قرار داشت. ميزان دور بازو در 69% بيماران نسبت به اندازه‌گيري روز اولشان كاهش يافت. بيشترين نوع تغذيه در بيماران مربوط به تغذيه با گاواژ بود (54%). اصلي‌ترين علت بستري شدن، انواع جراحي به‌خصوص جراحي پس از سوانح مانند حوادث رانندگي بوده است. نتيجه‌گيري: بيماران بستري در بخش ICU در معرض سوء تغذيه بيمارستاني مي‌باشند و نيازمند مراقبت‌هاي ويژه تغذيه‌اي هستند.