امكان سنجي استفاده از فرايند اكسيداسيون پيشرفته (O3/H2O2) بر روي بازدارندگي داروي ديكلوفناك بر فعاليت متان سازي ويژه جرم زيستي بيهوازي

مقدمه: دفع تركيبات دارويي به محيط زيست به عنوان آلاينده‌هاي نو ظهور، نگراني قابل توجهي ايجاد كرده و استفاده از روش‌هاي جديد تصفيه فاضلاب جهت حذف اين تركيبات ضروري به نظر مي‌رسد. هدف از مطالعه حاضر امكان‌سنجي استفاده از فرايند ازناسيون بر روي تأثير داروي ديكلوفناك بر فعاليت متان‌سازي ويژه جرم زيستي بيهوازي است. روش‌ها: در اين مطالعه تعداد 12 آزمايش هضم بيهوازي به منظور بررسي ميزان بازدارندگي داروي ديكلوفناك بر فعاليت متان‌سازي ويژه جرم زيستي بيهوازي به روش ناپيوسته قبل و پس از كاربرد فرايند اكسيداسيون پيشرفته (O3/H2O2) در راكتورهايml 500 كه 30% جرم زيستي بيهوازي و 70% سوبستره بود، انجام شد. تكنيك مورد استفاده در اين مطالعه جهت سنجش متان توليدي روش جابجايي مايع بود. مدت هر آزمايش در حدود 8 تا 16روز به طول انجاميد. يافته‌ها: ميزان متان تجمعي در غلظت‌هاي 25، 50، 100، 175، 250 و mg/l350 داروي ديكلوفناك به‌ترتيب 764.24، 845.42، 82، 102.09.، 25.42 و ml1.64اندازه‌گيري شد. اين ميزان با كاربرد فرايند پيش تصفيه O3/H2O2 به مدت 180 دقيقه در غلظت‌هاي 25، 100، 250 و mg/l350 به ترتيب 8.61، 26.65، 4.1 و ml4.1 مشاهده شد كه نشان مي‌دهد كاربرد فرايند ازن نه تنها سبب افزايش توليد متان نشد بلكه در تمامي غلظت‌ها توليد متان پس از فرايند ازن كاهش پيدا كرد. نتيجه‌گيري: داروي ديكلوفناك در غلظت‌هاي بالا بر روي فعاليت هاضم‌هاي بي هوازي اثر بازدارندگي شديدي دارد و هم‌چنين در اثر تجزيه اين دارو پس از روش پيش تصفيه با فرايند ازناسيون احتمالاً تركيبات واسطه‌اي ايجاد شده كه اثرات شديدتري بر باكتري‌هاي بي هوازي در هاضم‌ها داشته و قابليت تجزيه بيولوژيكي كمتري دارند