تأثير برنامه آموزش سلامت بر استرس شغلي پرستاران زن

مقدمه: استرس شغلي يكي از مهم‌ترين خطرات شغلي در عصر مدرن است، به نحوي كه هم براي فرد و هم سازمان موجب خسارت و زيان‌هاي فراوان مي‌شود و پرستاري از مشاغل پر استرس است. اين مطالعه با هدف تعيين تأثير آموزش بهداشت بر كاهش استرس شغلي در پرستاران انجام شد. روش‌ها: اين پژوهش نيمه تجربي درسال 89 در بيمارستان‌هاي دولتي همدان و بر روي 58 كارشناس پرستاري كه به‌طور تصادفي در گروه مداخله و شاهد قرار گرفتند انجام شد.جهت سنجش استرس شغلي از مقياس استرس شغلي پرستاران (NSS يا nursing stress scale) و جهت سنجش آگاهي، نگرش، مهارت‌ها و رفتارهاي خودياري از پرسش‌نامه محقق ساخته استفاده شد. برنامه آموزشي طي 5 جلسه به مدت 3 هفته براي گروه مداخله انجام شد و سپس پرستاران به مدت 1.5 ماه پيگيري شدند. براي تحليل داده‌ها از نرم‌افزار spss13 وآزمون آماري t تست، مان ويتني و ويل كاكسون استفاده شد. يافته‌ها: ميانگين نمره استرس شغلي قبل از آموزش در 2 گروه اختلاف معني‌دار نداشت. اما بعد از آموزش ميانگين نمره استرس شغلي در گروه مداخله نسبت به شاهد كاهش معني‌دار داشت (p 0.001) هم‌چنين ميانگين نمرات آگاهي، نگرش، مهارت‌ها و رفتارهاي خودياري پس از آموزش در گروه مداخله افزايش معني‌دار داشت ( p 0.001). نتيجه‌گيري: يافته‌ها تأثير برنامه آموزش بهداشت را در افزايش رفتارهاي خودياري و كاهش استرس شغلي پرستاران تأييد مي‌كنند.