رضايت حسابرسان از حقوق و مزاياي دريافتي از مؤسسات حسابرسي و تأثيرپذيري آن از ويژگي‌هاي روان‌شناختي (شكاكيت و بي‌طرفي حسابرس)

مقدمه: بر مبناي نظريه انگيزش و بهداشت رواني هرزبرگ، بُعد حقوق و مزايا، عامل اصلي براي افزايش رضايت شغلي و در نتيجه بهره‌وري سازمان محسوب مي‌شود. بر اين اساس، هدف از انجام اين پژوهش، بررسي سطح رضايت حسابرسان از حقوق و مزاياي دريافتي از مؤسسات حسابرسي و تأثيرپذيري آن از ويژگي‌هاي روان‌شناختي حسابرسان (يعني شكاكيت و بي‌طرفي به عنوان ابعاد غالب ترديد حرفه‌اي) است. روش پژوهش: پژوهش حاضر از نوع پژوهش‌هاي توصيفي پيمايشي و جامعه آماري آن شامل كاركنان حرفه‌اي شاغل در مؤسسات حسابرسي عضو جامعه حسابداران رسمي ايران در استان خراسان رضوي است. از روش نمونه‌گيري در دسترس استفاده شده و قلمرو زماني پژوهش سال 1394 است. متغير وابسته، سطح رضايت از حقوق و مزاياي دريافتي و متغيرهاي مستقل، شكاكيت و بي‌طرفي حسابرس است. براي اندازه‌گيري شكاكيت و بي طرفي حسابرس، به ترتيب، از معيارهاي روتر و هارت و همكاران استفاده و فرضيه پژوهش با برازش رگرسيون ترتيبي آزمون شده است. يافته‌ها: نتايج پژوهش حاضر، ضمن آن كه حاكي از پايين بودن سطح رضايت از حقوق و مزاياي دريافتي حسابرسان است، نشان مي‌دهد كه شكاكيت، نسبت به بي‌طرفي، تأثير بيش‌تري بر كاهش سطح رضايت از حقوق و مزاياي دريافتي حسابرسان دارد. نتيجه‌گيري: نتايج اين پژوهش در كنار يافته‌هاي ساير پژوهش‌ها، كه بر اولويت ويژگي بي‌طرفي بر ويژگي شكاكيت تأكيد دارد، نشان مي‌دهد كه به جز در موارد خاص، بهتر است در استخدام، آموزش، تعيين بهترين رويه‌ها و غيره ويژگي بي‌طرفي در اولويت قرار گيرد.