بررسي سطح ايمني ناشي از واكسن ب.ث.ژ (BCG) در مقابل بيماري سل با استفاده از تست پوستي توبركولين و پاسخ لنفوسيت‌ها به آنتي‌ژن‌هاي ب.ث.ژ در شرايط In vitro در دانش آموزان شهر شاوور

زمينه و هدف: آزمون جلدي توبركولين يك تست غربال گري در بيماري سل مي باشد. هدف اين پژوهش ارزيابي سطح ايمني ناشي از واكسن ب.ث.ژ با استفاده از اندازه گيري اينترفرون گاما در شرايط آزمايشگاهي مي باشد. روش بررسي: اين پژوهش روي 32 نفر از دانش آموزان دختر و پسر مقاطع سه گانه تحصيلي (ابتدايي، متوسطه اول و دوم) انجام گرفت. بعد از نمونه‌گيري خون، سلول هاي هاي تك هسته اي خون محيطي به ‌وسيله محلول فايكول جدا و تعداد cell/well105×2 با مقادير 5 يا20 ميكروليتر واكسن ب.ث.ژ در انكوباتور 2Co 5% در دمايCº 37 به مدت 48و72 ساعت كوكالچر شد و از محلول رويي با روش الايزا ميزان اينترفرون گاما اندازه‌گيري شد. براي تجزيه و تحليل اختلاف بين دو گروه از آزمون t استفاده شد. يافته ها: آناليز نتايج نشان داد كه بين اندازه ايندوراسيون (اندازه سفتي) در سن هاي مختلف 13سال به پايين و 13سال به بالا داراي تفاوت معني دار بود (P lt;0.05). همچنين بين اندازه ايندوراسيون (اندازه سفتي) در پسران و دختران تفاوت معني دار وجود نداشت(P gt;0.05). در بررسي بين سن، زمان و مقادير 5 يا20 ميكروليتر واكسن ب.ث.ژ استفاده شده با ميزان ترشح اينترفرون گاما تفاوت معنا داراي وجود داشت. (P lt;0.05). نتيجه گيري: با توجه به نتايج در شرايط آزمايشگاهي ترشح اينترفرون گاما ارتباط مستقيم با ميزان غلظت استفاده شده باكتري و سلول هاي تك هسته اي خون دانش آموزان و زمان انكوباسيون دارد. همچنين ميزان ترشح اينترفرون گاما در سنين بالا كمتر از ميزان آن در سنين پايين بود.