ارزيابي استحكام باند برشي براكت‌هاي ارتودنسي به دندان‌هاي ترميم شده توسط كامپوزيت‌هاي با بيس متاكريلات و سايلوران با روش‌هاي آماده‌سازي مختلف سطح كامپوزيت

زمينه و هدف: هدف تعيين استحكام باند برشي براكت‌هاي فلزي به دندان‌هاي ترميم شده توسط كامپوزيت‌هاي با بيس متاكريلات و سايلوران در روش‌هاي مختلف آماده‌سازي سطح كامپوزيت بود. روش بررسي: بعد از تراش حفرات در سطوح باكال 112 عدد دندان سانترال آكريلي؛ نيمي از دندان‌ها با كامپوزيت Filtek Z250 (بيس متاكريلات)  و نيمي ديگر با كامپوزيت  Filtek P90 (بيس سايلوران) ترميم شدند. سطح كامپوزيت در هر دو گروه با استفاده از 4 روش :1 فرز الماسي+اسيد اچ؛ 2فرز الماسي+اسيد اچ+سايلن؛ 3air abrasion؛ 4 air abrasion+سايلن آماده و براكت‌ها به دندان‌ها باند شدند. بعد از اعمال چرخه‌هاي حرارتي؛ استحكام باند برشي براكت‌ها به كامپوزيت در دستگاه universal   محاسبه شد. ادهزيو و رزين باقيمانده با يك ايندكس 5 قسمتي تعيين گرديد. داده‌ها توسط آناليز واريانس يك‌طرفه و مقايسات دوبه دو نيز توسط آزمون Tukey انجام شد. براي بررسي فراواني ايندكس ARI نيز از آزمون نا پارامتريك كروسكال واليس (KruskalWallis) استفاده شد. يافته‌ها: ميانگين استحكام باند براكت‌ها به كامپوزيت Filtek Z250 در روش‌هاي آماده‌سازي گروه هاي فوق 132/5±36/16؛208/4±11/13؛321/5±74/12و482/3±16/13مگاپاسكال و در كامپوزيت Filtek P90 در گروه هاي154/3±7/11، 225/3±2/8؛325/2±41/10و404/3±56/10مگاپاسكال بود.در تمامي روش‌هاي آماده‌سازي؛  استحكام باند كافي به كامپوزيت ديده شد. در سطوح كامپوزيتي Filtek P90؛ استحكام باند بيشتري در روش فرز الماسي+ اسيد اچ ديده شد (02/0 p;). نتيجه‌گيري: با وجود استحكام باند كمتر براكت‌هاي فلزي به سطوح كامپوزيت با بيس سايلوران در مقايسه با بيس متاكريلات؛ به دليل محدودۀ قابل قبول آنها و نيز ميزان اندك ادهزيو باقيمانده؛ باند براكت‌هاي فلزي به سطوح دندان‌‌هاي ترميم شده توسط كامپوزيت با بيس سايلوران در تمام روش‌ها  قابل قبول بوده است.