اثربخشي آموزش نظري محور بر تبعيت از دستورات دارويي در سالمندان مبتلا به پرفشاري خون

زمينه و هدف: كنترل موثر فشارخون گام ضروري در كاهش عوارض آن است. هدف اين مطالعه شبه تجربي تعيين تاثير آموزش نظري محور در بهبود رفتار تبعيت از رژيم دارويي در سالمندان مبتلا به  فشار خون بالا مي‌باشد.    روش بررسي: 140 سالمند مبتلا به پرفشاري خون به طور تصادفي به دو گروه شاهد و تجربي تقسيم شدند. براي گروه تجربي 3 جلسه آموزشي 35 دقيقه‌اي به همراه مصاحبه انگيزشي بر پايه نيازسنجي و نظريه رفتار برنامه‌ريزي شده اجرا شد. داده‌ها با پرسشنامه خود ايفاء مشتمل بر سوالات دموگرافيك، متغيرهاي روانشناختي و رفتار تبعيت دارويي قبل و بعد از آموزش گردآوري شد و وارد نرم افزار SPSS 17.0 شد و با كمك آزمون‌هاي آماري تي تست، من‌ ويتني و ويلككسون آناليز شد.     يافته‌ها: قبل از آموزش اختلاف معنا‌داري بين دو گروه از حيث ميزان تبعيت از رژيم دارويي وجود نداشت، اما پس از مداخله در گروه تجربي تغيير معنا‌داري در رفتار تبعيت از رژيم دارويي ديده شد (001/0 ‌P). در گروه تجربي، فشار خون سيستوليك (از 5/142 به 2/134) و فشارخون دياستوليك (از 3/86 به 4/81) كاهش يافت (05/0 ‌‌P). تغيير معنا‌داري نيز در متغيرهاي روانشناختي تاثيرگذار بر تبعيت از رژيم دارويي در گروه تجربي ديده شد (05/0 P).  نتيجه‌گيري: نتايج نشانگر توانمندي آموزش نظري محور بهمراه مصاحبه انگيزشي در بهبود رفتار تبعيت از رژيم دارويي در سالمندان مبتلا به پرفشاري خون بود.