واكاوي دلالت‌هاي نظريه ارتباط‌گرايي در عناصر برنامه درسي

اين پژوهش در پي واكاوي دلالت هاي نظريه ارتباط گرايي در خصوص عناصر برنامه درسي است. در اين پژوهش از روش كيفي جستار نظرورزانه به عنوان روش پژوهش و از ابزار بررسي مستندات به‌عنوان ابزار جمع آوري اطلاعات استفاده شده است. مباني نظري و مستندات مرتبط با نظريه ارتباط گرايي با روش تأملي تجزيه و تحليل شد و از اين طريق ويژگي هاي عناصر برنامه درسي طبق نظر ميلر استخراج شد. بر اساس يافته‌ها در اين نظريه اهداف برنامه درسي انعطاف پذير، زايا، تعاملي، واگرا و ارزشي است. دانش‌آموز آگاه و به‌روز، مستقل و مركز فرايند يادگيري است. معلم با حضور مداوم در فرايند يادگيري مسئول خلق زيست بوم است. روش‌هاي ياددهي يادگيري فناورانه، فرايندمحور، غيرمستقيم و مبتني بر ارتباط عوامل آموزشي است. محيط ارتباط گرا باز، منعطف، مشاركتي و فناورانه است. روش هاي ارزشيابي فرايندمحور، هميشگي، غيرخطي است و علي رغم ارزشيابي سريع، خطاي ارزشيابي كم و دقت آن زياد است.