تحليل صورت‌ هاي خياليِ «خون نامه خاك» اثر«نصرالله مرداني» طبق نظريّه «ژيلبر دوران»

تخيّل، در تمام نمودهاي مذهبي، اسطوره‌اي و ادبي، داراي اين قدرت متافيزيكي است كه آثاري عليه زوال، مرگ و سرنوشت خلق كند. به اعتقاد «ژيلبر دوران» شورش عليه مرگ از يك طرف، و كنترلِ آن از طرف ديگر، مانند پشت و روي يك سكّه‌اند. او اعتقاد دارد كه در پشت اين تصويرهاي ذهني، موضوعِ زمان نهفته است. بر اساس اين موضوع، وي تخيّلات را به دو منظومۀ روزانه و شبانه تقسيم كرده است. بي‌شك، شاعر بهترين كسي است كه مي‌تواند اين مقوله­ها را در قالب تصاوير ادبي به ما نشان دهد. از آن‌جا كه خون نامه خاك داراي تصاوير دو قطبي (مثبت و منفي) است، لذا هدف اين پژوهش آن است تا با نگاهي نو، صورت‌هاي خياليِ اين كتاب را طبق نظريّه ژيلبر دوران، بررسي كند و پاسخ اين پرسش را بيابد كه: بارزترين صورت‌هاي خيالي شعر نصرالله مرداني، متعلّق به كدام منظومه تخيّلي است؟ نتيجه كلّي بيان‌گر اين نكته است كه انديشه اين شاعر، بيشتر متمايل به منظومه روزانه تخيّلات و با ارزش‌گذاريِ مثبت مي‌باشد؛ اين نشان دهنده آن است كه مرداني، تصوير مرگ را در تخيّل خود تلطيف كرده و وحشت آن را گرفته است.