بررسي ارتباط ميان مخارج آموزشي و سلامت با شاخص توسعه انساني در ايران

توسعه انساني يكي از شاخص‌هاي مهم براي اندازه‌گيري توسعه كشورها در دهه‌هاي اخير بوده و ارتقا و بهبود كيفيت توسعه انساني نقش قابل توجهي در توسعه اقتصادي يك كشور داشته است. «بهبود و گسترش خدمات آموزشي و سلامت» يكي از راهكارهاي افزايش توسعه انساني است. در اين مطالعه بر اساس رابطه عليت «تودا- ياماماتو» به بررسي ارتباط ميان مخارج آموزشي و سلامت با شاخص توسعه انساني و براي به دست آوردن ضرايب بلندمدت از روش «جوهانسن- جوسيليوس» براي بازه زماني 1381 تا 1395 به‌صورت فصلي پرداخته شده است. نتايج روش عليت تودا- ياماماتو نشان داده كه يك رابطه عليت دوطرفه ميان مخارج آموزشي و سلامت با شاخص توسعه انساني وجود داشته و همچنين نتايج روش جوهانسن- جوسيليوس نشان داد كه اثر متغيرهاي مخارج آموزشي و سلامت بر شاخص توسعه انساني مثبت است.