بررسي عوامل مؤثر بر پيشگيري از جرم مطالعه موردي: محله پامنار تهران

جرم و احساس نا امني ناشي از جرم در محله هاي شهري، به‌ويژه كلان شهرها از نگراني هاي مهم شهروندان شده، به‌طوري‌كه با در نظر گرفتن اماكني كه در آن جرم اتفاق مي‌افتد و يا به نظر افراد جرم‌خيز است استفاده از آن‌ها نسبت به ساير اماكن كمتر بوده و مردم رغبتي براي استفاده و عبور و مرور از آن مكان‌ها نشان نمي‌دهند. هدف مقاله ي حاضر بررسي عوامل مؤثر بر پيشگيري جرم با درنظر گرفتن مولفه‌هاي محيطي است كه محله ي پامنار شهر تهران را به‌عنوان محدوده ي مطالعاتي موردبررسي قرار داده است. نوع تحقيق كاربردي و روش مطالعه توصيفي- تحليلي بر پايه پيمايش است كه از تكنيك مصاحبه و پرسشنامه در جمع‌آوري اطلاعات استفاده‌ شده است. نتايج تحقيق حاكي از آن است كه بين مولفه‌هاي خدمات شهري (شامل ايجاد پارك و فضاي سبز، تعمير و بازسازي ساختمان هاي مخروبه و افزايش ميزان روشنايي بوده) و نظارت (مؤلفه طبيعي، سازمان‌يافته و مكانيكي) با وقوع جرم در محله پامنار رابطه معكوس و معنادار وجود دارد؛ يعني هر اندازه ميزان خدمات شهري و نظارت در اين محله افزايش يابد ميزان وقوع جرم كاهش پيدا مي نمايد. هم‌چنين بين محيط فيزيكي و وقوع جرم با ضريب همبستگي پيرسون 0.291 رابطه مستقيم و معنادار حاكم است.