جانمايي آبگيرهاي جانبي به منظور كنترل رسوب ورودي

الگوي جريان‌هاي انحرافي كاملاً سه‌بُعدي و غيريكنواخت مي‌باشد. انحراف جريان يا به‌صورت طبيعي (مانند رودخانه‌هاي شرياني) يا به‌صورت مصنوعي (مانند آبگيرهاي جانبي) اتفاق مي‌افتد. مطابق تحقيقات انجام‌شده، موقعيت آبگيري روي ميزان آبگيري و ورود رسوبات به داخل كانال انحرافي مؤثر است. آبگير جانبي همراه با كانال انحرافي يكي از روش‌هاي آبگيري از رودخانه است. با توجه به اين‎كه بيش‌تر رودخانه‎ها در طبيعت به حالت پيچانرودي هستند؛ بنابراين تعيين موقعيت و زاويه آبگيري از اهميت زيادي برخوردار است. از آن‌جا كه هدف اصلي آبگيرهاي جانبي تسهيل انتقال آبِ بدون رسوب بوده و اكثر رودخانه‌ها در بيش‌ترين مسير خود داراي پيچ وخم مي‌باشند، بنابراين ضرورت تحقيقات بيش‌تر در زمينه انتخاب موقعيت و زاويه آبگيرهاي جانبي در مسيرهاي قوسي شكل لازم به نظر مي‌رسد. نتايج نشان داد كه پارامترهاي مؤثر در انحراف رسوب شامل موارد زير مي‌باشد: نسبت دبي، شرايط جريان (عدد فرود)، بار رسوبي (بار بستر و بار معلق)، موقعيت آبگير (در قوس كانال)، زاويه انحراف، آستانه ورودي و صفحات مستغرق كه محققان تأثير برخي از آن‌ها را در انتخاب بهترين موقعيت آبگير بررسي نمودند.