مسائل و مشكلات مديريت و برنامه ريزي حوزه هاي ابخيز و راه كارهاي تعديل آن

رشد سريع عمليات اجرايي آبخيزداري در دهه گذشته و عملزدگي بيش از حد، فرصت هر گونه اصلاح مديريت و برنامه ريزي را از دستگاه اجرايي ذيربط سلب نموده است. درك صحيح از موانع مديريتي و برنامه ريزي در آبخيزداري و ارائه راهكار هاي مربود از نياز هاي اساسي كشور مي باشد. براي بررسي به اين موضوع چندين پايلوت از پروژه هاي اجرايي آبخيزداري در استان سمنان، كرمانشاه و گرگان با ويژگي هاي متفاوت طبيعي و تمايزات مشهود در تعاملات بخش دولتي و جامعه محلي در انجام فعاليت هاي ابخيزداري انتخاب گرديده است. پس از بررسي هاي اوليه ميداني به روش ارزيابي سريع مشاركتي RRA با انجام مصاحبه و ايجاد كارگاه هاي ارزيابي مشاركت روستايي PRA داده هاي مورد نياز جمع آوري و سپس با بررسي تفسيري شاخص ها و تفكيك شاخص هاي تاثيرگذار و تاثيرپذيري و بررسي توصيفي و تفسير آنها، مسائل مديريت و برنامه ريزي بررسي شده و توصيه هاي ضروري براي بهبود مديريت و برنامه ريزي در حوزه آبخيز ارائه گرديده است. اين بررسي نشان مي دهد كه اگرچه بخش مهمي از اقدامات انجام گرفته در تعامل با جامعه محلي و رفع نياز معيشتي آنها بوده است و لي به دليل اينكه اين برنامه ها در قالب يك برنامه جامع و همه جانبه در تعامل با جامعه محلي قرار نگرفته و به صورت منسجم و برنامه ريزي شده به اجرا در نيامده است، بسياري از اهداف اصلي آبخيز داري محقق نگرديده است.