نقش مديريت كاهش حوادث غير مترقبه (زلزله) در مناطق روستايي مطالعه موردي: شهر كرد

كشور ايران به لحاظ موقعيت جغرافيايي از مستعدترين مناطق جهان از نظر بروز مخاطرات طبيعي و به ويژه زمين لرزه است، به طوري كه در آسيا جايگاه هفتم و در جهان جايگاه سيزدهم را به خود اختصاص داده است. با نگاه اجمالي به نقشه هاي پهنه بندي زمين لرزه، مي‌توان دريافت كه بيشتر سكونتگاه هاي پرجمعيت روستايي و شهري كشور در دامنه هاي البرز و زاگرس واقع اندكه از لحاظ تهديد مخاطرات طبيعي و به ويژه زلزله آسيب پذيري نسبتاً بالايي دارند. به همين خاطر تأكيد اين پژوهش، بررسي ظرفيت‌ها و آسيب پذيري سكونتگاه هاي روستايي در برابر خطر زمين لرزه مي‌باشد. پژوهش حاضر درصدد اندازه گيري ميزان ظرفيت‌هاي (اجتماعي، اقتصادي، نهادي، كالبدي و طبيعي) به منظور مقابله با تأثيرات مخاطره زلزله و تبيين عملي نقش توسعه ظرفيتي و يا تقويت ظرفيت‌هاي موجود با هدف كاهش تأثيرات زمين لرزه در مناطق روستايي مورد مطالعه است. نتايج تحقيق، از كافي بودن ظرفيت‌هاي موجود در منطقه روستايي مورد مطالعه براي كاستن از تأثيرات و آسيب پذيري خطر زمين لرزه حكايت دارد. نقش مديريت كاهش حوادث غير مترقبه (زلزله) در مناطق روستايي در نواحي روستايي شهرستان شهركرد پرداخته شده است. نو ع تحقيق كاربردي و روش آن توصيفي- تحليلي است. براي جمع آوري اطالعات مورد نياز از بررسي هاي كتابخانه اي و ميداني استفاده شد.نتايج حاصل از آزمون T نشان داد: نتايج نشان داد:عوامل اجتماعي ،اقتصادي،طبيعي،كالبدي ونهادي بر مديريت مقابله با حوادث غير مترقبه تاثير دارد.