ارزيابي توان بوم شناسي و تعيين واحدهاي گردشگري براساس عوامل طبيعي-اقليمي مطالعه موردي: شهرستان چالوس

صنعت گردشگري در ايران و بالاخص در منطقۀ شمالي كشور از ظرفيت‌هاي بسيار بالايي براي رشد و توسعه برخوردار است. بدين حهت، هدف اين پژوهش، شناسايي واحدهاي گردشگري متمركز و گسترده در سه طبقۀ 1 و 2 مناسب و طبقۀ نامناسب بر پايۀ توان بوم شناسي براي فصول گرم سال در شهرستان چالوس بوده است. در اين راستا، با توجه به معيارهاي مدل بوم گردشگري و سامانه هاي اطلاعات جغرافيايي، لايه هاي اقليمي دما، بارندگي، آفتاب گيري و شيب، زمين شناسي و كاربري زمين ايجاد شد. سپس با روش بولين، توان بوم شناسي منطقه تحقيق، ارزيابي گرديده و واحدهاي هر يك از طبقـه هاي گردشگري مشـخص شد و نهايتاً نقشۀ پهنه بندي واحدها تهيه شد. پس از تحليل، 342 واحد طبقه 1 مناسب متمركز با مساحت 377 هكتار، خارج از محدوده جنگل هاي متراكم و ارتفاع 550 متر به بالا و غالباً در امتداد جاده و رودهاي شهرستان چالوس شناسايي شدند. تعداد 348 واحد بوم گردشگري طبقۀ 1 مناسب گسترده با مساحتي حدود 159/2 هكتار در ارتفاعات مياني و بالادستِ شهرستان چالوس شناسايي شدند.