رابطه ميزان استفاده از بازي‌هاي رايانه‌اي با اهمال‌كاري تحصيلي: نقش واسطه‌گري جهت‌گيري هدف در دانش‌آموزان مقطع ابتدايي

هدف اين مقاله، بررسي رابطه بين ميزان استفاده از بازي‌هاي رايانه‌اي و اهمال‌كاري تحصيلي با نقش واسطه‌گري متغير جهت‌گيري هدف در دانش‌آموزان مقطع ابتدايي است. شركت‌كنندگان پژوهش شامل 213 نفر از دانش‌آموزان پسر و دختر مقطع ابتدايي (112 دانش‌آموز دختر و 101 دانش‌آموز پسر) بودند كه به‌صورت تصادفي و به‌ روشه خوشه‌اي چندمرحله‌اي، از بين دو ناحيه آموزش‌و‌پرورش شهرستان شيراز انتخاب شدند. ابزارهاي مورداستفاده پژوهش، شامل پرسش‌نامه اهمال‌كاري تحصيلي (سواري، 1390، 100)، جهت‌گيري هدف (اليوت، 1999، 170؛ اليوت و مك‌گريگور، 2001، 510) و مدت‌زمان استفاده از بازي‌هاي رايانه‌‌اي در طول يك روز بود. براي تعيين پايايي پژوهش از روش آلفاي كرونباخ، و تعيين روايي همبستگي گويه‌ها با ابعاد، و همبستگي ابعاد با نمره كل استفاده شد. نتايج به‌دست‌آمده، بيانگر روايي و پايايي مطلوب پرسش‌نامه‌ها بودند. به‌منظور بررسي الگو از روش تحليل مسير با به‌كارگيري نرم‌افزار Spss 21 استفاده شد. يافته‌هاي پژوهش حاكي از اين بود كه بين اهمال‌كاري تحصيلي، جهت‌گيري هدف تسلط‌ـ‌گرايشي و ميزان استفاده از بازي‌هاي رايانه‌اي، رابطه منفي و معناداري وجود دارد. همچنين، جهت‌گيري هدف تسلط‌ـ‌پرهيزي، پيش‌بيني‌كنندۀ مثبت و معنادار اهمال‌كاري تحصيلي بود. همچنين، بين دانش‌آموزان دختر و پسر در متغيرهاي جهت‌گيري هدف (عملكردـ‌گرايشي، تسلط‌ـ‌گرايشي، عملكرد‌ـ‌پرهيزي، تسلط‌ـ‌پرهيزي) و ميزان استفاده از بازي‌هاي رايانه‌اي، تفاوت معناداري مشاهده نشد. يافته‌ها با توجه به پژوهش‌هاي پيشين به بحث گذاشته شدند و در پايان، پيشنهاد‌ها و محدوديت‌ها بيان شد.