پهنه‌بندي زمين‌هاي شهري در برابر خطر ناشي از سيلاب با رويكرد تاب آوري كالبدي (مطالعه موردي: رودخانه چشمه كيله)

حوادث طبيعي (سيلاب)، از مهم‌ترين عوامل آسيب­ رسان به سكونتگاه‌هاي انساني شناخته شده‌اند. باتوجه به مسائل پيش­رو در زمينه سيلاب، هدف پژوهش­ حاضر تعيين پهنه ­هاي پرخطر و با خطر­متوسط با رويكرد كالبدي است. روش ­تحقيق در پژوهش ­حاضر توصيفي­–­تحليلي است كه با­كمك سامانه جي.آي.اس و تبادل اطلاعات با مدل‌هاي شبيه‌سازي رياضي، مقاطع عرضي از رودخانه چشمه كيله تهيه شده و ظرفيت ايمن هر يك از مقاطع با توجه به دوره­ هاي بازگشت مختلف تعيين گرديده­ است. براساس نتايج حاصل ­شده، زمين ­هاي پيرامون اين رودخانه در فواصل مختلف به رنگ­ هاي متفاوت بر اساس دوره بازگشت سيل پهنه ­بندي شده ­اند كه اين پهنه­ ها شامل بستر و حريم رودخانه (پهنه پرخطر و با خطر متوسط) مي­باشد. از­ آنجاكه بخشي از بافت شهر با اين پهنه­ ها تداخل دارد. دستيابي به تاب­آوري در برابر سيلاب، مستلزم چاره ­انديشي در محدوده­ هاي­ بحراني است. در پژوهش ­حاضر، كاربري­هاي مجاز در هر پهنه با توجه به شدت خطر و همچنين نظام مديريت حاكم بر آنها تعيين گرديده است.