ارزيابي معناشناسي حسن و قبح در انديشه محقق خراساني با محوريت نقدهاي شهيد صدر

معناشناسي حسن و قبح و تحرير معناي مورد نزاع در اين مسأله، يكي از محورهاي مهم در مسأله حسن و قبح است. در انديشه محقق خراساني، معناي حسن و قبح، سازگاري و ناسازگاري با قوه عاقله است و ملاك سازگاري و ناسازگاري نزد قوه عاقله، سعه وضيق وجودي افعال است كه منشأ آثار خير يا شر مي‌‌شود. در انديشه شهيد صدر، ديدگاه محقّق خراساني با اينكه لطيف‌ترين و دقيق‌ترين ديدگاه‌ها در اين مسئله در ميان اصوليان است امّا با اين حال سه اشكال مهم بر آن وارد است: يكم) خلط ميان مدرَك بالذات و مدرَك بالعرض؛ دوّم) چهار مورد نقض بر اين نظريه؛ سوّم) فقدان تحليل ملاك مدح و ذم. نوشتار حاضر با روش توصيفي تحليلي، نخست به تبيين ديدگاه­ محقق خراساني پرداخته سپس نقدهاي شهيد صدر را ذكر نموده و در پايان به ارزيابي نقدهاي شهيد صدر پرداخته است.