بررسي عوامل مؤثر در رويكرد اجرايي برنامه ريزي آمايشي استان سمنان

آمايش سرزمين همواره يكي از مهم‌ترين دغدغه‌هاي برنامه‌ريزان كشور بوده است، اما اين برنامه‌ها نتوانسته در چارچوب برنامه‌هاي ميان‌مدت توسعه كشور عملياتي شود. پيامد مشخص اين روند توزيع نامتعادل منابع و فرصت‌هاي توسعه در پهنه سرزمين و تشديد نابرابري‌هاي فضايي از طريق جذب منابع و تمركزسرمايه‌گذاري‌ها درقطب‌هاي رشد موجود بوده است. لذا ضروري است جهت اجرايي كردن مطالعات آمايش ملي، ويژگي هاوماموريت هاي آمايش ملي درسطح استاني نيز اجرايي شده و انتظارات برنامه‌ريزان در زمينه تلفيق ديدگاه‌هاي سرزميني يا بخشي و ايجاد هماهنگي‌هاي بين‌بخشي، بين‌منطقه‌اي و بخشي ـ منطقه‌اي را با استفاده از رويكرد آمايشي برآورده سازد. براي نيل به اين مقصود عوامل موثردر رويكرد اجرايي برنامه ريزي آمايشي استان سمنان بعنوان مطالعه موردي در اجراي طرح‌هاي آمايشي مورد بررسي قرار گرفت تا سوالاتي كه براي محقق مطرح شده پاسخ داده شود. در اين مقاله با روش توصيفي – تحليلي و استفاده از روش اسنادي و تكنيك دلفي جمع آوري داده‌ها وبا روش ماتريس تاثيرات متقاطع و نرم افزار ميك مك تحليل داده‌ها انجام شد و عوامل كليدي و اثرگذار در رويكرد اجراي طرح آمايشي استان سمنان مشخص گرديد كه مهم‌ترين عوامل: مناطق كويري – قرار گيري استان در شعاع 120 كيلومتري تهران، شرايط سياسي و امنيتي مناطق همجوار و وجود منطقه ويژه اقتصادي كه ظرفيت بسيار بالايي جهت تبديل شدن به عوامل كليدي را دارا هستند نيز عواملي چون نقش مناطق كويري، وجايگاه استان دركريدور ارتباطي شرق به غرب كشور شناسايي شدند كه با توجه به ميزان تأثير گذاري آنها بر اجرايي شدن برنامه ريزي آمايشي در استان سمنان، راهكارهاي مناسب در جهت رفع موانع پيشنهاد گرديد.