ارزيابي الگوهاي بيان ژن مشتق از ريزآرايه در مدل‫هاي موشي تراژن بيماري آلزايمر (تائو و آميلوئيد بتا) با استفاده از ابزارهاي زيست داده‏ورزي‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬‬

هدف: در اين پژوهش تغييرات بيان ژن و تاثير آن بر شبكه هاي پروتئيني، عوامل رونويسي، مسيرهاي سلولي و RNAهاي كوچك در مدل‏هاي موشي تراژن بيماري آلزايمر (آميلوئيد بتا و تائو) بررسي شد.مواد و روش‏ها: نتايج داده هاي ريز آرايه ژن‏هاي بافت مغز در پايگاه داده GEO تجزيه و تحليل، پيش بيني شبكه‏ها به‏كمك پايگاه داده String انجام و توسط نرم افزار Cytoscape آناليز شد. پيش بيني فاكتورهاي رونويسي و مسيرهاي سلولي ژن ها در سرويس تحت وب Enrichr انجام گرفت. همچنين از درواره ToppGene براي شناسايي نقش RNAهاي كوچك دخيل در اين مدل ها استفاده شد.نتايج: تجزيه و تحليل شبكه ‏هاي پروتئيني نشان داد ژن CTSS (كد كننده پروتئين كاتپسين اس)  كه يك سيستئين پروتئاز ليزوزومي است در هر دو مدل ژن كليدي و رابط شبكه‏اي مي‏باشد. ژن‏هاي IRF8 (كد كننده پروتئين عامل 8 تنظيم ‏كننده اينترفرون) و NFE2L2 (كد كننده پروتئين عامل 2 مرتبط با عامل هسته‏اي اريتروئيدي 2) كه به‏ترتيب ژن هاي دخيل در سيستم ايمني و استرس اكسيداتيو هستند، به‏عنوان عوامل رونويسي تاثيرگذار تعيين شدند. به‏علاوه مشخص شد RNA كوچك let-7 (دخيل در سيستم ايمني) مي‏تواند به‏عنوان تنظيم كننده مهم بيان ژن‏ها در مسيرهاي ژني هر دو مدل بيماري عمل نمايد.نتيجه‫گيري: سيستم ايمني نقش بسيار مهمي در روند بيماري آلزايمر در هر دو مدل داشته و احتمالا كاهش فعاليت ژن‏هاي اين سيستم (IRF8 و let-7) به‏همراه افزايش ژن‏هاي دخيل در كاهش استرس اكسيداتيو (CTSS و NFE2L2) در هر دو مدل يك هدف درماني مناسب خواهد بود.