ارزيابي آزمون هاي ناپارامتري در تغييرات كيفيت آب زيرزميني (مطالعه موردي: دشت مازندران)

بررسي روند تغييرات كيفيت آب زيرزميني در برنامه ريزي و مديريت پايدار منابع آب هر منطقه از اهميت فراواني برخوردار است. در اين پژوهش روند تغييرات كيفي آب زيرزميني دشت مازندران با استفاده از اطلاعات 24 حلقه چاه پيزومتري طي دوره آماري 1373-1389 تحليل شد. بدين منظور از آزمونهاي ناپارامتري مان_كندال و اسپيرمن جهت تحليل روند استفاده گرديد. قبل از انجام آزمون، اثر ضريب خودهمبستگي معني‌دار مرتبه اول از سري داده‌ها حذف گرديد. براي هر سري زماني، شيب خط روند با استفاده از روش تخمين گر Senمحاسبه شد. متغيير هاي هيدروژئوشيميايي مورد بررسي شامل مجموع كاتيون ها، مجموع آنيون ها، PH ، TH، EC ، TDS و SAR مي باشد. نتايج شيب خط روند نشان داد روند تغييرات غلظت تمام متغيرهاي كيفي آب زيرزميني، در 43 درصد از متغييرها روبه كاهش ودر57 درصداز متغييرها رو به افزايش است. داد همچنين نتايج دو آزمون مان كندال و اسپيرمن بترتيب نشان داد بيشترين روند مثبت مربوط به متغيرEC (معادل56 /3= Z) و متغيركل مواد محلول (TDS) با آماره Z(7/14) مي باشد. در مجموع نتايج نشان داد افزايش غلظت مواد شيميايي و افت كيفي آب چاه هاي دشت مازندران درتمام ايستگاههاي پيزومتري وجود دارد.