نقش عشاير بختياري در ايجاد بازدارندگي دشمن بر اساسي پدافند غيرعامل

هدف اين نگارش، بررسي نقش عشاير بختياري در بازدارندگي دشمن در منطقه چهارمحال و بختياري از ديدگاه پدافند غيرعامل است. براين اساس، پرسش اصلي اين است كه نقش عشاير بختياري در ايجاد بازدارندگي دشمن و تأمين امنيت جغرافيايي استان چهارمحال و بختياري در برابر تهديدها و تهاجم هاي دشمن چيست؟ براي پاسخ به اين پرسش ، فرضيۀ «عشاير بختياري به لحاظ برخورداري از ويژگي‌هاي خاص قومي- قبيله‌اي، فرهنگي، مذهبي، وابستگي سرزميني و آشنايي كامل با نقاط راهبردي استان، در ايجاد بازدارندگي دشمن و تأمين امنيت جغرافيايي استان نقش دارند.» مطرح شد و براي اثبات يا رد آن، علاوه بر استفاده از منابع كتابخانه‌اي، پرسش‌نامه‌اي شامل 40 سؤال طراحي و اجرا شد؛ براي تحليل پاسخ‌هاي به‌دست‌ آمده نيز از آزمون T با سطح اطمينان 95 درصد استفاده شد. نتيجه به دست آمده از اطّلاعات كتابخانه‌اي و تجزيه‌وتحليل پرسش‌نامه‌ها بيان‌گر اين بود كه عشاير بختياري به‌دليل يكپارچگي در پيروي از مكتب تشيّع و ولايت‌پذيري، تعلّق سرزميني، آشنايي و حضور در نقاط سخت و صعب‌العبور استان، سلحشوري، پاي‌بندي به رسوم قبيله‌اي، حرف‌شنوي از بزرگان و ريش‌سفيدان خود و پيروي از دولت مركزي، نقش مثبت و سازنده‌اي در بازدارندگي دشمن در تعرض به منطقه و استان دارند و از اين رو سرمايه انساني ارزشمندي براي تأمين امنيت منطقه قلمداد مي شوند.