نقش مؤلفه‌هاي پلي‌نومي در قدرت جمهوري اسلامي ايران

شرايط جديد نظام بين‌الملل باعث شده است مؤلفه‌هاي جديدي در ساختارهاي رسمي بين‌الملل نقش ايفا كنند و كشورها براي تأمين منافع ملي خود ابزارها و راههاي جديدي را به‌كار گيرند. از ديدگاه سنتى، عوامل ژئوپلتيكي، از جمله عوامل تعيين كنندة توليد امنيت و قدرت يك كشور در عرصه بين‌الملل تلقى ميشــوند. ليكن در قرن حاضر مؤلفه‌هاى قدرت و به تبع آن امنيت نيز از شكل سنتى خود خارج شده و با شاخصهاى ديگرى سنجيده ميشوند، طبيعتاً جهت دستيابى به قدرت فقط توجه به ژئوپليتيك كشور نمي‌تواند راهگشا باشد؛ بلكه توجه به جايگاه ژئواكونومى و ژئوكالچر نيز بايد مدنظر قرارگيرد. پژوهش حاضر ضمن بررسي مباني نظري قدرت و ابعاد آن تلاش دارد با روش توصيفي- تحليلي به شيوه اسنادي و با استفاده از منابع كتابخانه‌اي و اينترنتي به بررسي و تبيين نقش عوامل و مؤلفه‌هاي پلي‌نومي (ژئوپلتيك، ژئواكونومي و ژئوكالچري) در قدرت ج.ا.ا بپردازد. نتايج تحقيق نشان مي‌دهد براي استفاده حداكثري از موقعيت ژئوپلتيكي در راستاي ارتقا قدرت ملي ج.ا.ا، توجه جدي به اهداف بلند مدت يعنى ايده حكومت جهانى اســلام، ايجاد جبهه متحد اســلامي و تحقــق صلح و امنيت بين‌المللى؛ اهداف ميان مــدت يعنى ترويج ارزشهاى دينى، كســب، حفظ و ارتقا سطح پرستيژ، حضور فعال و مؤثر در صحنه بين‌المللــى؛ و همچنين اهداف حياتى يعنى رفاه اقتصادى، صدور نفت و دستيابى به بازارهاى فروش منطقه، تماميت ارضى، امنيت ملى و وحدت ملى، دســتيابى و بهره‌برداري مناسب حداكثري از تكنولوژي‌هاى پيشــرفته و به‌ويژه نظارت و هدايت حداكثري فضاي مجازي و فرهنگ‌سازي در استفاده از قابليت‌هاي اين فضا مورد تاكيد است.