تفكر سياسي عمادالدين طبري

حسن بن علي بن محمد بن علي بن حسن طبري، ملقب به نجم الدين و معروف و مشهور به عماد الدين طبري و عماد طبري از علماي مازندران و آمل و از معاصرين خواجه نصيرالدين طوسي، محقق حلّي و علامه حلّي (قرن هفتم)بوده است. در نوشته حاضر با الهام از روش هرمونتيك قصدگراي اسكينر سعي نموده ايم با معرفي زندگي وشخصيت عمادالدين طبري و با ارجاع به متون در دسترس ايشان وبا باز خواني اين متون در تعامل با شرايط سياسي اجتماعي عصر ايخانان وبر اساس مباني و سنتهاي فقهي شيعه ، به بازخواني متون فقهي سياسي ايشان پرداخته و آراي وي را در زمينه مفهوم سياست،ضرورت رياست وحكومت، انواع رياست ،رياست عدل و منشاء ،شرايط وصفات ووظايف واختيارات آن ،رياست وولايت نيابتي فقها در عصر غيبت ،خاستگاه مشروعيت وگستره ولايت آنان،ونظام سلطاني وچگونگي تعامل با آن تبيين وتحليل نماييم.