واكاوي علل حضور روسيه در خاورميانه پس از خيزش هاي مردمي (با تاكيد بر مورد سوريه)

موج خيزش‌هاي مردمي در كشورهاي عربي خاورميانه از يك‌سو زمينه سرنگوني دولت‌هاي حاكم در تونس، مصر، ليبي و يمن را فراهم نمود و از سوي ديگر فضاي شكل‌گيري جنگ داخلي در سوريه فراهم شد. گسترش خيزش‌هاي مذكور در منطقه، روسيه را به توجه بيش از پيش نسبت به ترجيحات امنيتي، سياسي و اقتصادي خويش سوق داد و از اين رو استراتژي خود را در قبال بحران سوريه مبتني بر رويكرد حفظ وضع موجود قرار داد كه اين امر زمينه تقابل و نيز همكاري گسترده با برخي بازيگران منطقه را فراهم آورد. مقاله پيش‌رو تلاش دارد تا با بهره‌گيري از روش توصيفي – تحليلي و بر مبناي نظريه quot;واقع‌گرايي تهاجمي quot;به تبيين علل گسترش حضور روسيه در خاورميانه به‌ويژه پس از خيزش‌هاي مردمي بپردازد. يافته‌ها حاكي از آن است كه سياست روسيه بر مبناي ممانعت از تسري خيزش‌ها به منطقه اوراسيا و نيز ايفاي نقش بيشتر در معادلات بين المللي به دنبال خلاء ناشي از حضور ايالات متحده در منطقه قرار دارد كه اين امر دلايل واگرايي و همگرايي مسكو با برخي بازيگران منطقه را نيز آشكار مي‌سازد.