الگوي اسلامي ايراني پيشرفت، الگويي گفتماني در راستاي تحول همه جانبه

هدف اصلي پژوهش حاضر، واكاوي مفهومي مباني و مبادي گفتماني الگوي اسلامي ايراني پيشرفت بوده و در اين راستا، تلاش كرده تا به اين سوال اساسي پاسخ دهد كه افق‌هاي مورد نظر در الگويِ بومي اسلامي – ايراني پيشرفت بر كدام عناصر و شاخص‌ها تاكيد دارد؟ گفتمان‌سازي درباره الگوي اسلامي – ايراني پيشرفت، مديريت توليد علوم بومي (اسلامي – ايراني) و طراحي و اجراي الگوي مديريت تحول در جهت پياده‌سازي اهداف از جمله مواردي است كه در اين پژوهش به آن پرداخته شده است. روش پژوهش توصيفي تحليلي بوده و نتايج نشان داد، در حالي كه گفتمان عدالت و پيشرفت و نيز الگوي اسلامي ايراني پيشرفت در حال تبديل شدن به گفتماني مرجع و هژمون در فضاي سياستگذاري و مديريت اجرايي دولت و در عرصه عمومي و اجتماعي ايران است، نبايد فراموش كرد كه پيشنهاد و دغدغه جايگزين الگوي بومي با رويكرد اسلامي ايراني براي تحول و توسعه از شكل غربي آن، زمينه اصلي گفتمان بومي‌گرايي مفصل‌بندي شده پس از انقلاب اسلامي را تشكيل مي‌دهد. شناخت متراكم و واقع بينانه‌اي از تجربيات كشور در طول چهار دهه بعد از انقلاب، در برخي از «نهادسازي‌ها» و «اصلاح ساختارها» مانند ترسيم «چشم‌انداز بيست‌ساله» و «تدوين سياست‌هاي اصل ۴۴» و «هدفمند كردن يارانه‌ها» مي تواند در تدوين هرچه بهتر الگوي پيشرفت كشور نقش كليدي و موثري ايفا كند. در مدل فكري عملي اسلامي – ايراني پيشرفت، مضامين نظري از بومي شدن، بومي‌گرايي، بومي سازي و بومي نگري با گزاره‌هاي كليدي از موضوع گفتماني را مي‌توان براحتي در آن شناسايي كرد.