عادي شدن تنش در روابط ايران و آمريكا از منظر امنيت هستي‌شناسي

روابط ايران و ايالات متحده بعد از وقوع انقلاب اسلامي دچار تنش ها و واگرايي هايي شد؛ به گونه اي كه ديدگاه هر يك از دو كشور در خصوص مسائل بين المللي در تعارض با يك ديگر قرار گرفت. اگرچه هر يك از دو كشور در برهه هايي تلاش كردند كه پيرامون برخي مسائل كه امنيت و منافع دوجانبه آن ها را تضمين مي نمود، به گفت وگو بپردازند، اما عوامل متعددي دست به دست هم داده و مانع تنش زدايي در روابط دوجانبه شده است. بر اين اساس، سؤالي كه مطرح مي شود، اين است كه چرا به‌رغم تماس ها و مذاكرات مستقيم و غيرمستقيم، دو كشور ايران و آمريكا كماكان روابط رسمي دوجانبه خود را برقرار نكرده اند؟بر اساس نظريه امنيت هستي‌شناختي، اين فرضيه مطرح مي شود كه دشمني ايران و آمريكا به دليل تعارضات مبنايي براي طرفين به امري عادي تبديل شده است و هيچ يك از اين دو كشور نمي خواهند با برقراري روابط رسمي اين روند عادي را بر هم زده و امنيت هستي‌شناختي خود را به مخاطره اندازند.يافته هاي پژوهش حاضر حاكي از آن است كه با توجه به تداوم فقدان روابط رسمي و چند دهه خصومت پايدار ميان ايران و امريكا و هويتي شدن منازعات مبنايي، امنيت هستي شناختيِ مبتني بر منازعه، براي اين دو كشور اهميت فراواني پيدا كرده است.