ارزيابي روش‌هاي تفريق زمينه بر پايه الگوريتم سيگما دلتا به منظور تشخيص حركت

پردازش توالي تصاوير ويدئويي براي قسمت‌بندي اجسام داراي حركت (پيشنما) از قسمت‌هاي ثابت (زمينه) توالي تصاوير،يك مرحله اساسي در بسياري از كاربردهاي بينايي ماشين به ويژه تشخيص حركت مي‌باشد. يكي از روش‌هاي مرسوم، بكار بردن رويكرد تفريق زمينه است كه اجسام متحرك را از مقايسه هر فريم با فريم زمينه بدست آمده، ايجاد مي‌كند.در اين مقاله، به بررسيروش‌هاي تفريق زمينه بازگشتي مبتني بر فيلتر سيگمادلتا (الگوريتم سيگمادلتا) مي‌پردازيم. الگوريتم تفريق زمينه يك تقريب بسيار سريع و ساده از زمينه فراهم مي‌آورد و همچنين داراي اين مزيت است كه به منابع بسيار كمي از حافظه نياز دارد. به دليل غير خطي بودن اين الگوريتم، ويژگي جالب آن مقاومت زياد در مقايسه با ميانگين‌هاي بازگشتي خطي و هزينه‌ محاسباتي بسيار كم است. اما، از طرف ديگر الگوريتم اصلي سيگمادلتا، در صحنه هاي پيچيده و شلوغ با اجسام داراي حركت آهسته و يا موقتا متوقف شده، آلوده مي‌شود. همچنين، در اين الگوريتم اثر روح و اثر روزنه‌اي به وضوح قابل مشاهده است. اين مقاله به ارزيابي اين الگوريتم و بررسي روش‌هاي تكميلي و رويكردهاي مختلف ارائه شده براي آن مي‌پردازد. در اين مقاله،تمام الگوريتم‌ها به صورت گام به گام اجرا و پياده سازي شده است. هدف اين مكمل‌ها و رويكردها، رفع و يا كاهش معايب و مشكلات الگوريتم اصلي است. در انتها يك تحليل كمي بين اين رويكردها انجام مي‌شود و بهبودهاي انجام شده، مزايا و معايب هر الگوريتم مورد ارزيابي قرار مي‌گيرد و مقايسه بين الگوريتم اصلي سيگما‌دلتا و ساير الگوريتم‌هاي مرتبط ارائه مي‌شود.