بررسي تاثيردرگيري خانواده در اثر بخشي رفتار درماني ديالكتيك (DBT) كوتاه مدت بر بهبود نوجوانان دختر داراي علايم اختلال شخصيت مرزي

هدف پژوهش حاضر بررسي تاثيردرگيري خانواده در درمان با  اجراي گروهي فنون رفتار درماني ديالكتيكي (DBT) به صورت كوتاه مدت به نوجوانان دختر داراي علايم اختلال شخصيت مرزي با حضور و عدم حضور مادران آنها بود. نمونه اي 46 نفره  پس از غربالگري انتخاب و  به روش تصادفي ساده به سه گروه: 1آزمايش يك ( دختران نوجوان) 2 آزمايش دو (دختران نوجوان و مادرانشان) و 3 گروه كنترل (دختران نوجوان)، تقسيم شدند و مقياس هنجار شده ويژگي هاي شخصيت مرزي كودكان(BPFSC ) را در سه مرحله پيش آزمون، پس آزمون و پي گيري تكميل كردند. داده هاي بدست آمده،  با استفاده از روش آماري تحليل واريانس يك طرفه با اندازه گيري هاي مكرر تغييرات معناداري نشان نداد. تغييرات ميانگين در گروه آزمايش يك و دو مشاهده شد اما در گروه  دوم كه دختران نوجوان همراه با مادرانشان فنون درماني را دريافت مي كردند تغييرات درماني بسيار برجسته تر بود. مولفه هاي بي ثباتي عاطفي ، مشكلات هويت، روابط منفي و خود جرحي  تغيير كرده بودند. نتيجه اين كه درمان ديالكتيكي براي نوجوانان مرزي مفيد و تاثير گذار است و حضور مادران در درمان اثربخشي درمان را در اين نوجوانان افزايش مي دهد و قابل توصيه به متخصصان باليني مي باشد.