اثربخشي بازي‌درماني بومي‌شده بر تعامل والدكودك مادران كودكان پيش‌دبستاني دچار اختلال كاستي توجه/ فزون‌كنشي

هدف از پژوهش حاضر  بررسي تأثير  بازي­درماني بومي شده  بر تعامل والدكودك، مادران كودكان مبتلا به اختلال كاستي توجه/ فزون­كنشي بود. به همين منظور با استفاده از روش نمونه­گيري خوشه­اي چند مرحله­اي و با توجه به ملاك­هاي ورود آزمودني­ها به پژوهش، تعداد 26 نفر از مادران كودكان پيش­دبستاني مبتلا به اختلال كاستي توجه/ فزون­كنشي انتخاب شدند و به شكل تصادفي در دو گروه آزمايشي و گواه قرار گرفتند.  گروه آزمايشي در 10 جلسه بازي درماني بومي­شده شركت داده شدند و گروه گواه هيچ­گونه آموزشي دريافت نكردند. ابزار گردآوري داده­ها پرسشنامه تعامل والدكودك پيانتا (1994)، پرسشنامه وندربيلت (2003) و مصاحبه باليني بود كه مورد استفاده قرار گرفت. براي تجزيه و تحليل داده­ها از نرم افزار  نسخه 22 و آزمون آماري تحليل واريانس با اندازه­گيري مكرر استفاده گرديد. نتايج نشان داد كه بين عملكرد دو گروه آزمايشي و گواه در مرحله پس­آزمون و پيگيري تفاوت معني­دار آماري وجود داشت (01/0 ). مي­توان نتيجه گرفت كه مداخلات بازي درماني بومي بر تعامل والد فرزند والدين كودكان پيش­دبستاني مبتلا به اختلال كاستي توجه/ فزون­كنشي تأثير دارد. بكارگيري اين روش در مداخلات روان­شناختي والدين به درمانگران پيشنهاد مي­گردد.