رابطه توانمنديهاي منش و دلبستگي نوجوان به والدين و همسالان با تعارض با پدر و مادر

در پژوهش حاضر، رابطه توانمندي هاي منش و دلبستگي نوجوان به والدين و همسالان با تعارض با پدر و مادر بررسي شد. بدين منظور ۱۹۵ دانش‌آموز پايه نهم از سه منطقه تهران با روش نمونه گيري در دسترس انتخاب و به نسخه كوتاه ابزار نيرومندي هاي منش (SECS؛ فرنهام و لستر، ۲۰۱۲)، نسخه كوتاه تعارض نوجوان با والدين (CBG؛ پرينز، ۱۹۷۹) و مقياس دلبستگي به والدين و همسالان (IPPA؛ آرمسدن و گرين‌برگ، ۱۹۸۷) پاسخ دادند. متغيرهاي دلبستگي به مادر، دلبستگي به پدر، دلبستگي به همسالان، توانمندي هاي منش (خرد، شجاعت، عشق، عدالت، اعتدال و تعالي) بعنوان متغيرهاي پيش‌بين و تعارض با پدر و مادر بعنوان متغيرهاي ملاك اندازه‌گيري شد. نتايج تحليل رگرسيون چندگانه نشان داد كه رابطه عدالت با تعارض با پدر مثبت و معنادار است. در گام بعد، رابطه تعامل عدالت و تعارض با پدر -بعنوان يك متغير مجزا- با دلبستگي به پدر، عدالت، اعتدال، تعالي مثبت و معنادار بودند (P ./۰۰۱). همچنين رابطه تعالي با تعارض با مادر مثبت و معنادار بود. در گام دوم، رابطه تعامل تعالي و تعارض با مادر بعنوان يك متغير مجزا- با دلبستگي به مادر، خرد، عشق، عدالت و تعالي مثبت و معنادار بودند (P ./۰۰۱).