ارزش‏گذاري طرح‏ فولاد ميانه به روش اختيارات حقيقي

در اكثر پروژه‏هاي معدني وجود عدم قطعيت، كه به معناي تحميل ريسك بر عمليات مي‏باشد، به گونه‏اي است كه تحليل يك پروژه‏ي معدني بدون در نظر گرفتن عدم قطعيت‏هاي موجود غير قابل اعتماد است. عدم‏ قطعيت حاكم بر محيط صنعت معدن كاري و خطرپذيري‌هاي ناشي از آن، مديريت اين حوزه را در ارز‌ش‏گذاري پروژه‌ها با چالشي جدي مواجه مي‌كند. تصميم‏گيرندگان اغلب به دنبال ابزاري هستند كه به آن‏ها در گرفتن تصميم درست كمك كند. شركت‌هاي معدني، ارزش‎گذاري اقتصادي پروژه‌هاي خود را با استفاده از رويكرد‌هاي سنتي و به خصوص تحليل جريانات نقدينگي تنزيل شده استاندارد انجام مي‌دهند، در حالي ‌كه قطعي بودن اطلاعات از فروض اوليه اين روش است و اين موضوع با عدم قطعيت موجود در اطلاعات پروژه‌هاي معدني در تعارض است. تحليل اختيارات حقيقي روشي مبتني بر نظريه‏ي قيمت‏گذاري اختيارات مالي است و راه‎هاي جديدي براي مقابله با محدوديت‏ها‎ي روش‏هاي سنتي ارائه مي‏كند. رويكرد اختيارات حقيقي و ديدگاهي كه اين رويكرد به ارزيابان مالي مي‏دهد، موجب مي‎شود كه در تحليل مالي پروژه‎ها، علاوه بر متغيرهايي كه بر ارزش پروژه‏ها تاثيرگذارند، رفتار واقعي مديريت در برخورد با شرايط حاكم بر پروژه نيز در نظر گرفته‎ شود. اين تحقيق نقش اختيارات حقيقي را درتحليل يك صنايع معدني( طرح فولاد ميانه) بررسي  مي‏كند. در روش جريان نقدينگي تنزيل يافته، ارزش خالص فعلي پروژه يك مقدار منفي برآورد شده است. در روش اختيارات با در نظر گرفتن اختيارتعطيلي و گسترش، ارزش انتظاري براي پروژه با ارزش تخميني روش جريان نقدينگي متفاوت است و در هر سال از عمر طرح، بهترين و سودآورترين تصميم گرفته شده است. نتيجه نشان مي‏دهد كه عليرغم پيچيدگي رويكرد اختيارات حقيقي، اين تكنيك براي بررسي پروژه‏هاي معدني نسبت به روش‏هاي سنتي ارجحيت دارد.