مطالعه تأثير استفاده از شبيه‌سازهاي آموزشي بر كيفيت يادگيري فراگيران رانندگي

با توسعه كاربردهاي فن‌آوري اطلاعات و ارتباطات و سامانه‌هاي هوشمند، امكاني براي فراگيران رانندگي فراهم‌شده است كه بتوانند فرايند يادگيري و آموختن مهارت‌هاي حرفه‌اي را در فضاي مجازي تجربه نمايند. ابزارهايي نظير: شبيه‌سازهاي آموزشي در محيط‌هاي مجازي مي‌تواند به شبيه‌سازي شرايط عادي يا مخاطره‌آميز مانند: بروز سوانح، حوادث و ساير اختلالات رانندگي بپردازد. اين پژوهش باهدف بررسي نقش استفاده از ابزارهاي آموزشي در كيفيت يادگيري فراگيران رانندگي و ارائه راهكارهايي براي بهبود آن در مراكز آموزش‌هاي تخصصي صنعت حمل‌ونقل ريلي درون‌شهري انجام‌شده است. در ادامه تحقيق نيز وضعيت موجود بخش سيمولاتور آموزشي مركز آموزش‌هاي تخصصي متروي تهران به‌عنوان مورد كاوي پژوهش مورد ارزيابي قرارگرفته است تا ميزان سودمندي استفاده از اين ابزار در بهبود كيفيت يادگيري تعيين گردد. روش پژوهش در اين تحقيق از نوع پيمايشي و جامعه آماري آن متشكل از مربيان، كادر آموزشي، مديران و فراگيران مركز آموزش‌هاي تخصصي راهبري قطار در متروي تهران به تعداد 254 نفر بوده است. حجم نمونه با استفاده از فرمول كوكران به تعداد 131 نفر تعيين شد. داده‌هاي پژوهش با استفاده از پرسشنامه محقق ساخته و به‌صورت بسته پاسخ، جمع‌آوري و اطلاعات حاصل از آن نيز با استفاده از آزمون كاي دو تحليل گرديد. نتايج حاصل از پژوهش حاضر نشان داد كه استفاده از شبيه‌ساز آموزشي در بهبود كيفيت يادگيري فراگيران راهبري تأثير مثبت دارد و توسعه استفاده از آن در ساير مراكز آموزش حرفه‌اي براي شهرهاي مختلف كشور مي‌تواند به ارتقاي سطح مهارت‌هاي كاربردي راهبران قطار منجر شود.