ارزيابي چند روش‌ عصاره‌گيري مس قابل جذب ذرت در برخي خاك‌هاي آهكي ايران

در اين پژوهش ارزيابي برخي روش‌هاي تعيين مس قابل‌جذب خاك براي محصول ذرت در 21 خاك آهكي با استفاده از نمونه‌هاي مركب خاك سطحي (030 سانتي‌متر) انجام گرفت. طي آزمايش گلخانه‌اي گياه ذرت (Zea mays L.) رقم سينگل كراس 704 در سه تكرار كشت شد. پس از 60 روز (پايان دوره رشد رويشي) شاخص سبزينه برگ قبل از برداشت و وزن تر و خشك بخش هوايي و مقدار مس جذب‌شده بخش هوايي گياه بعد از برداشت اندازه گيري شد. اكسالات آمونيوم، هيدروكسيل آمونيوم هيدروكلرايد، DTPATEA، ABDTPA، ACEDTA، عصاره گيرهاي مورد بررسي در اين پژوهش بودند. بر طبق نتايج حاصله مس عصاره گيري شده توسط هيچ يك از عصاره گيرهاي مورداستفاده در اين پژوهش  با شاخص هاي رشد ذرت همبستگي معنادار نداشت. لگاريتم مس عصاره گيري شده با DTPATEA با لگاريتم مس جذب‌شده توسط ريشه ذرت ضريب همبستگي معنادار(P 0/05) نشان داد. عصاره‌گيرهاي DTPA-TEA و اكسالات آمونيوم سريع به ترتيب كمترين برابر با 1.57 و بيشترين مقدار مس برابر با 25.9 ميلي‌گرم بر كيلوگرم را عصاره گيري كردند. بيشترين ضريب همبستگي معنادار بين روش هاي عصاره‌گيري ABD-TPA و ACE-DTA (**0.93=r) مشاهده شد. ضرايب همبستگي مس عصاره گيري شده با DTPATEA و شاخص هاي رشد ذرت در 48 ساعات اوليه عصاره گيري مس روند افزايشي داشت و در اين ميان بيشترين ضريب همبستگي مثبت معنادار بين شاخص سبزينه برگ و مس عصاره گيري شده با DTPA-TEA (*0.53=r) مشاهده شد. درنهايت عصاره گير DTPA-TEA به عنوان عصاره گير مناسب در اين پژوهش انتخاب شد.