تاثير سطوح مختلف نيتروژن و نسبت‌هاي مختلف نيترات به آمونيوم برتركيب شيميايي و درصد اسانس آويشن دنايي در شرايط شور و غيرشور

به‌منظور بررسي سطوح مختلف نيتروژن و نسبت‌هاي مختلف نيترات به آمونيوم در شرايط شور و غير شور بر غلظت سبزينه، عناصر غذايي و اسانس آويشن دنايي (Thymus daenensis subsp. daenensis Celak)، آزمايشي به‌صورت فاكتوريل در قالب طرح بلوك هاي كامل تصادفي با 30 تيمار و 3 تكرار. با عامل‌هاي نيتروژن در سه سطح (5، 10و 15 ميلي مولار)، نسبت هاي مختلف نيترات به آمونيوم در پنج سطح (100:0, 75:25, 50:50, 25:75, 0:100) و شوري در دو سطح (0 و50 ميلي مولار سديم كلريد) در شرايط گلخانه انجام گرفت. نتايج نشان داد با افزايش سطوح نيتروژن غلظت عناصر غذايي، غلظت سبزينه، درصد و عملكرد اسانس افزايش يافت. همچنين تأثير نسبت هاي مختلف نيترات به آمونيوم نشان داد كه با افزايش نيترات در محلول غذايي غلظت پتاسيم، سديم و غلظت سبزينه در گياه افزايش، و با افزايش آمونيوم در محلول غذايي غلظت نيتروژن، فسفر، آهن، مس و روي در بافت گياهي افزايش يافت. شوري باعث كاهش غلظت عناصر غذايي، غلظت سبزينه و درصد اسانس و افزايش غلظت سديم در بافت گياهي شد. بيشترين درصد و عملكرد اسانس در شرايط غير شور از نسبت 25:75 و در شرايط شور از نسبت 50:50 نيترات به آمونيوم به دست آمد. براي دستيابي به بيشترين درصد و عملكرد اسانس از سطح نيتروژن 15 ميلي مولار و در شرايط غير شور از نسبت 25:75 نيترات به آمونيوم و در شرايط شور از نسبت 50:50 نيترات به آمونيوم استفاده شود.