روش شناسي كيفي در تحقيقات حسابداري مديريت با تأكيد بر چالش ها و فرصت ها

اخيراً تحقيقات حسابداري به سمت روش شناسي كيفي گام برداشته است به نحوي كه توسعه مباني و بسط انديشه هاي كيفي و رفتاري در متن پژوهش ها، با توجه به ناشناخته و متغيير بودن مولفه هاي رفتاري، پژوهشگران اين حوزه را با چالش هايي مواجه نموده است. در نوشتار حاضر با تاكيد بر رويكرد آرشيوي و استفاده از منابع نظري و عملي متعدد به بررسي كلي ساختار و منطق پژوهش هاي كيفي در زمينه حسابداري مديريت و همچنين نقش پژوهش هاي كيفي كه منجر به ارائه نظريه هاي حسابداري مديريت گرديده و اصول و راهنماي كلي جهت انجام پژوهش هايي از اين دست پرداخته شده است. تأكيد نوشتار حاضر بر شناسايي مشكلات و چالش هاي رايج پژوهش هاي كيفي و ارائه راه كارهايي براي بهبود و پر كردن آن است. نقدهايي همچون 1) انتزاعي بودن آمار از واقعيت، 2) شبيه سازي، 3) ناتواني در آشكار سازي ابعاد واقعي يك پديده و 4) عدم دقت در روش هاي كمي و مسائلي ديگر همچون سنجش مفاهيم، تعيين عليت، قابليت تعميم نتايج، تكرار پذيري و تمركز بر افراد اين سبك از پژوهش ها را مورد توجه محافل حرفه اي قرار داده است. قابليت هاي خاص اين سبك از مطالعات از طريق كيفي نگري در تحقيق و در موقعيت هاي مختلف مي توانند ما را به سوي خلق دانش منسجم تر، معتبر، مرتبط و رهايي بخش در زمينه حسابداري مديريت رهنمون باشند، موضوعي كه در چند سال اخير در كشور مورد توجه بيشتري قرار گرفته و رشد كمي پژوهش هاي كيفي در حسابداري مديريت چنان بوده است كه به عنوان يك پارادايم نوين در تحقيقات مي توان از آن ياد نمود.