سنجش كيفيت عملكرد مقصدهاي گردشگري ميراث (مورد مطالعه : مجموعه تاريخي مير بزرگ آمل)

گردشگري ميراث، يكي از شاخه هاي اصلي گردشگري فرهنگي و معماري سنتي از مهم‏ترين مقاصد آن محسوب مي شود. آمل، شهر تاريخي استان مازندران كه در دوران ساساني كرسي طبرستان بوده، با آثار معماري سنتي منحصر به‏فرد خود، همچون مجموعه ميربزرگ از پتانسيل بالايي براي رونق گردشگري ميراث فرهنگي و توسعۀ اقتصادي مناطق شهري برخوردار است. پژوهش حاضر كه به لحاظ هدف كاربردي و براساس ماهيت توصيفي– تحليلي است، به ارزيابي عملكرد مجموعۀ ميربزرگ، يكي از مقصدهاي گردشگري ميراث فرهنگي شهر آمل، بر اساس تحليل بايدهاي چهارگانه مي‌پردازد. مبناي سنجش در اين مدل براساس 4 معيار مشاهده، تأثير پذيرفتن، آموختن و استنتاج شكل گرفته است. داده‏هاي پژوهش به روش اسنادي و بررسي هاي ميداني (پرسش‏نامه گردشگران) گردآوري و با روش توصيفي-تحليلي تفسير شده و در فرآيند پژوهش، كيفيت عملكرد مجموعه در حوزۀ بايدهاي چهارگانه با استفاده از تكنيك دلفي، آزمون واريانس يك طرفه و آزمون رگرسيون خطي مورد ارزيابي قرار گرفته است. نتايج پژوهش ضمن تعيين ميزان اثرگذاري هر يك از زيرمعيارهاي تحليل بر گردشگران و عملكرد مجموعه، حاكي از آن است كه كيفيت عملكرد بايد هاي چهارگانه در مجموعه با هم متفاوت بوده و بعدكيفيت بصري بهترين عملكرد را به خود اختصاص داده است.