استعمال «الفاظ جنسي» در سبك‌هاي ارتباط كلامي در محك اخلاق

زبان عامل مهمي در ارتباطات انساني است. استفاده از الفاظ جنسي و اندام‌هاي جنسي در ارتباطات كلامي و انتقال برخي مفاهيم، از منظر اخلاق اسلامي مسائله‌اي چالش‌برانگيز است. غيراخلاقي بودن استعمال اين الفاظ، حكمي است كه مي‌توان از مفاد برخي روايات اهل‌بيت برداشت كرد. در اين مقاله با رجوع به دو منبع قرآن و عقل، به‌حكم روشني درباره استعمال الفاظ جنسي و اندام‌هاي جنسي دست يافته‌ايم. از يافته‌هاي اين پژوهش مي‌توان به جواز استفاده از الفاظ اندام‌هاي جنسي به‌صورت غيرصريح در برخي موقعيت‌هاي گفتاري و رفتاري اشاره كرد. در اين تحقيق پس از جمع‌آوري داده‌ها از طريق اسناد كتابخانه‌اي از روش تحليل كيفي و عقلي جهت تحليل و تجزيه داده‌ها استفاده مي‌شود.