بررسي شاخص هاي ارتباط كلامي با نامحرم با رويكرد سبك زندگي اسلامي

ارتباط كلامي زن و مرد نامحرم بخش مهمي از سبك زندگي اجتماعي است. ضرورت زندگي شهري ايجاب مي‌كند تا زنان و مردان نامحرم در سطحي وسيع‌تر از گذشته با يكديگر ارتباط داشته باشند. دين اسلام براي جهت‌دهي صحيح به اين سطح از ارتباط، شاخص‌هايي را كه برگرفته از آموزه‌هاي ديني است بر مبناي مفهوم سبك زندگي اسلامي ارائه مي‌دهد. نوشتار حاضر، با هدف پاسخ به اين سؤال كه «شاخص‌هاي كلامي ارتباط با نامحرم از منظر آيات و روايات كدام است؟» ضمن تبيين مفهوم سبك زندگي، شاخص‌هاي مربوط به اين ارتباط را در بعد اجتماعي موردبررسي قرار داده است. اين تحقيق در مقام گردآوري به روش كتابخانه‌اي و در مقام داوري به روش توصيفي-تحليلي به اين شاخص‌ها درباره لحن و محتواي كلام با نامحرم دست يافت: پرهيز از لحن عاطفي و محتواي كلامي تحريك‌آميز، پرهيز از شوخي‌هاي كلامي و صحبت‌هاي خودماني، مديريت ارتباط كلامي به‌اندازه نياز و ضرورت و ايجاد ارتباط كلامي در قالبي معروف و شايسته. در اين‌صورت است كه ارتباط كلامي داراي ارزش اخلاقي و موردپسند دين اسلام به وجود خواهد آمد.