نظريۀ طراحي هوشمند در مواجهه با خداناباوري جديد

جريان‌شناسي خداناباوري جديد و چالش‌هايي كه پيش روي دين‌ورزان قرار داده است از جمله مسائل جدي مي‌باشد كه در اين سال‌ها، الهي‌دان‌هاي مسيحي را به موضع‌گيري واداشته است. خداناباوري جديد، خوانشي جديد از الحاد است كه هجمه‌اي خصمانه عليه هرگونه دين‌باوري، به ويژه ديانت مسيحي، را سرلوحۀ فعاليت‌هاي خود قرار داده است. در سال‌هاي منتهي به دهۀ اول قرن بيست و يكم، دفاعيه‌هاي متعهدان به دين در برابر اين هجمۀ جديد افزايش يافته است كه نظريۀ «طراحي هوشمند» يكي از دفاعيه‌هاي علمي در برابر اين جريان محسوب مي‌شود. اين نوشتار به بررسي اين دفاعيه در برابر خداناباوري جديد ‌پرداخته و كارايي و توفيق آن را در رسيدن به اهداف خود بررسي مي‌نمايد. در نهايت اين نتيجه به دست مي‌آيد كه نظريۀ طراحي هوشمند در برابر چالش‌هايي كه با آن مواجه است، مانند، اصل آنتروپيك، نظريۀ فرگشت، و برخي تبيين‌هاي الهياتي دربارۀ جهان، قادر به اثبات طراحي هوشمند براي جهان نيست. در نتيجه براي اثبات طراح هوشمند بايد به دنبال دلايل فلسفي و الاهياتي ديگري بود.