نظريه هنر فاضله فارابي و رهيافت هاي معاصر

فيلسوفان مسلمان همچون فارابي در آثار گوناگون خود به هنر و كاركردهاي سياسي و اجتماعي و اخلاقي آن توجه داشته اند. در آثار انديشمندان معاصر مانند مرتضي مطهري، محمدتقي جعفري و جوادي آملي نيز مطالب قابل توجهي به چشم مي خورد كه بتواند مبناي يك نظريه هنر و زيبايي قرار گيرد. در نظريه هنر فاضله فارابي هنرمند در طبقه دوم مدينه فاضله و حامل حقايق ديني و سعادت معقول است. اين به معناي نفي ويژگي هاي زيباشناختي و خلاقيت هنري نيست، بلكه همه ارزش هاي هنري پيش فرض هنر بودن هنر فاضله است. نظريه هنر فاضله فارابي از محاكات صور حسي و خيالي تا محاكات معقولات يا رهيافت هنرحكمت را شامل مي شود. هنر سرگرمي با توجه به لزوم آن در مسير سعادت غايي در حدود و اندازه هاي معيني مورد قبول فارابي است. در آثار متفكران معاصر نيز مراتب مختلف زيبايي و هنر نفي نمي شود، بلكه تاكيد مي شود كه زيبايي و هنر منحصر در انواع حسي و مادي و حتي زيبايي فكري نيست و شامل زيبايي معقول هم مي شود. به عنوان نمونه مطهري در مقدمه داستان راستان به رهيافت هنرحكمت و انتقال معارف به جامعه توجه داشته غفلت از آن را به عنوان بيماري اجتماعي ياد مي كند.