ارزيابي عملكرد ماتريكس ريزپوشاني بر زنده ماني باكتري‌هاي لاكتوباسيلوس اسيدوفيلوس و باسيلوس كوآگولانس در شرايط شبيه سازى معده و روده

فرايند ريزپوشانى پروبيوتيك ها در نمونه هاي غذايي به‌عنوان يك فن نوين براي افزايش زنده ماني و قابليت تحمل پروبيوتيك هاي پوشش دهي شده در شرايط دستگاه گوارش ثابت شده است. با اين حال تحقيقات در زمينه تركيبات بهينه ريزپوشاني به‌منظور افزايش بقاي باكتري‌هاي پروبيوتيك در مواد غذايي و شرايط شبيه سازى معده و روده ادامه دارد. در اين پژوهش با ايجاد ريزپوشينه متشكل از ماتريكس كنسانتره پروتئين آب پنير، كربوكسي متيل سلولز، پكتين، اينولين و صمغ فارسي، به منظور افزايش زنده ماني باكترى لاكتوباسيلوس اسيدفيلوس و باسيلوس كوآگولانس در شرايط معده (پپسين، 1/5=pH) و روده (پانكراتين و نمك هاي صفراوي، 8=pH)، به ترتيب راندمان ريزپوشاني 76/50 و 84/55 درصد حاصل گرديد. ريزپوشينه ها در شرايط شبيه سازى شده در بازه هاى زمانى صفر،10، 30، 60 و90 min در دماى°C 37 قرار گرفتند. نتايج آناليز واريانس و مقايسه ميانگين نشان داد كه اختلاف معني داري در شرايط شبيه سازي معده (P 0/05) در كاهش سيكل لگاريتمي جمعيت لاكتوباسيلوس اسيدفيلوس ريزپوشاني شده نسبت به آزاد (نسبت 3 به 8 Log Cfu/ml) و در باسيلوس كوآگولانس (نسبت 3 به 7 Log Cfu/ml) حاصل گرديد در حالي كه در شرايط بازي روده نسبت كاهش لگاريتمي جمعيت باكتري‌هاي ريزپوشاني شده به سلول‌هاي آزاد آن در سويه هاي مذكور به ترتيب نسبت 3 به 9 و 3 به 8 Log Cfu/ml بود.