بررسي و مقايسه ذخيرۀ كربن در مراتع طبيعي و دست‌كاشت (مطالعۀ موردي: اخترآباد ملارد)

ا توجه به هزينه­­بر و پرخطر بودن روش­هاي صنعتي ذخيرۀ كربن، بايستي به ذخيرۀ كربن به روش زميني توجه بيشتري شود. در اينجاست كه ذخيرۀ كربن در مراتع اهميت پيدا مي­كند. لذا اين تحقيق با هدف مقايسۀ ذخيرۀ كربن در مراتع طبيعي و دست­كاشت انجام شد. بدين منظور سه رويشگاه با سه گونۀ Stipa barbata، Salsola rigidaو Atriplex canescens انتخاب شدند. نمونه­برداري از هر يك از گونه­ها در ده تكرار (30 نمونه) و همچنين خاك گونه­ها در شش تكرار در هر يك از عمق­هاي 30-0 و 60-30 سانتيمتر (36 نمونه) به روش تصادفي- سيستماتيك اﻧﺠﺎم ﺷﺪ. ﻛﺮﺑﻦ گياه و خاك و همچنين برخي خصوصيات فيزيكي و شيميايي خاك اندازه­گيري شدند. نتايج نشان داد كه بين سه رويشگاه، در عمق اول خاك از نظر مقدار سيلت، ماسه، كربن آلي، pH وEC و در عمق دوم خاك از نظر مقدار سيلت، كربن آلي، ازت، pH وEC اختلاف معني­داري وجود دارد (05 /0 .(P< همچنين نتايج نشان داد كه بيشترين و كمترين ذخيرۀ كربن كل بيومس هوايي به ترتيب به A.canescens(4/3 تن در هكتار) و S. barbata (33/0 تن در هكتار) مربوط بود. اما بيشترين و كمترين ذخيرۀ كربن كل رويشگاه به ترتيب به مرتع دست­كاشت A.canescens (84 /39 تن در هكتار) و مرتع طبيعي S.barbata (94/31 تن در هكتار) مربوط بود به طوري كه هر سه گونه با يكديگر اختلاف معني‌داري داشتند (05 /0 .(P<در نهايت پيشنهاد مي­شود يكي از اولويت­هاي مهم در مديريت اكوسيستم ­هاي مرتعي، مديريت كربن خاك و توجه به پتانسيل گياهان در امر ذخيرۀ كربن باشد.