مقايسۀ كارايي مدل‌هاي درختي M5 و برنامه‌ريزي ژنتيك در تخمين بار رسوب معلق رودخانه‌ها

برآورد بار رسوب معلق يكي از مهم­ترين و پيچيده­ترين بحث­هاي هيدروليك رسوب و مهندسي رودخانه به­حساب مي­آيد. بر همين اساس روش­هاي متعددي جهت برآورد بار معلق رسوب ارائه شده كه با توجه به تجربي بودن اين روش­ها، دقت پاييني داشته و نتايج روش­هاي مختلف تفاوت زيادي با يكديگر دارند. امروزه با پيشرفت علوم رايانه‌اي الگوريتم‌هاي متنوعي ابداع شده كه از آن جمله مي‌توان به الگوريتم­هاي درختي اشاره كرد. در تحقيق حاضر ضمن بررسي روش منحني سنجۀ رسوب، از الگوريتم درختي M5 و برنامه‌ريزي ژنتيك(GP)به‌عنوان روش‌هاي نوين جهت برآورد بار معلق رسوب استفاده شده است. اطلاعات مورد استفاده شامل دبي جريان آب و دبي رسوب مربوط به پنج ايستگاه آب­سنجي بهبهان و چم‌نظام بر روي رودخانۀ مارون، جوكنك بر روي رودخانۀ الله و مشراگه و شادگان بر روي رودخانۀ جراحي در استان خوزستان است. در تمامي ايستگاه­ها دقت دو مدل درختي از منحني سنجۀ رسوب بيشتر بوده و مقدار مجموع مربعات خطا در تمامي ايستگاه­ها جهت مدل M5 به ميزان 7 الي 41 درصد نسبت به منحني سنجۀ رسوب كمتر محاسبه شده است. علاوه بر اين، نتايج اين تحقيق نشان­ دهندۀ نزديكي كارايي دو روش M5 و GP است كه با توجه به ساختار ساده و مفهومي مدل M5 اين روش به‌عنوان روش مناسب جهت برآورد بار معلق رسوب انتخاب گرديد.