نقد و بررسي پديده قطبش‌غلظت و آثار آن در مدل‌سازي عملكرد غشاهاي بسپاري جداسازي گاز

قطبش‌‌غلظت در فرايندهاي غشايي، پديده‌اي است كه بر اثر افزايش تدريجي غلظت ماده با تراوايي كمتر، در نزديكي سطح غشا و ايجاد گراديان غلظت تا فاز توده، به كاهش نيروي‌محركه تراوايي و گزينشپذيري و سرانجام افت عملكرد و بازدهي جداسازي منجر مي‌شود. با ورود نسل جديد غشاهاي بسپاري با شار و تراوايي بالاتر، اثر قطبشغلظت به عنوان عاملي مهم و تأثيرگذار در مدل‌سازي و ارزيابي بازدهي غشاهاي جداسازي گاز بيش‌ازپيش مورد توجه قرارگرفته است. در سالهاي اخير، معادلات متعددي توسط محققان مختلف به‌منظور تبيين قطبش‌غلظت و تحليل آثار آن بر عملكرد جداسازي گاز توسعه‌ يافته‌ است. با توجه به پيچيدگي مباحث مربوط به پديده قطبش‌‌غلظت، لزوم بررسي و بازنگري عميق موضوع و ارائه نتايج و جمع‌بندي براساس رويكردي واحد ضروري به‌نظر مي‌رسد. هدف از مقاله پيش‌ رو، ارائه اصول نظري، نقد و بررسي مهمترين پژوهش‌هاي انجامشده درزمينه قطبش‌غلظت، ارائه معادلات حاكم و تحليل و تفسير آثار آن در مدل‌سازي عملكرد غشاهاي بسپاري جداسازي گاز است.