ارائه مدل رياضي جهت در نظر گرفتن تأثير زلزله‌هاي پالس‌گونه در طيف‌هاي طراحي لرزه‌اي با توجه به داده‌هاي شتاب‌نگاشتي ايران

اﻣﺮوزه ﮔﺴﺘﺮش ساخت‌وسازها و امنيت آنها در مقابل زمين‌لرزه به‌خصوص در شهرهايي كه در ﻣﺠﺎورت گسل‌هاي ﻓﻌﺎل قرار دارند مورد توجه است. اخيراً ﻣﺤﻘﻘﯿﻦ ﺷﺎﻫﺪ اﺛﺮات ﻣﺘﻔﺎوت زمين‌لرزه‌هاي دور و ﻧﺰدﯾﮏ از گسل بر سازه‌ها بوده‌اند. اين موضوع در آئين‌نامه‌هاي سازه‌اي ايران به‌خوبي مورد توجه قرار نگرفته است. با توجه به اهميت موضوع، در اين مقاله تحقيقاتي در اين زمينه و صرفاً بر مبناي داده‌هاي شتاب‌نگاشتي به ثبت رسيده از زمين‌لرزه‌هاي ايران انجام‌شده است. ابتدا 450 شتاب‌نگاشت از زمين‌لرزه‌هاي ايران كه تا سال 1393 توسط مركز تحقيقات ثبت‌شده، جمع‌آوري گرديد. نگاشت‌هاي نزديك به گسل با توجه به جهت‌داري پيش‌رونده و پالس‌گونه بودن از ساير نگاشت‌ها مجزا گرديدند و تعداد نگاشت هاي مورد استفاده به 63 عدد تقليل يافتند. با به‌كارگيري سه روش مختلف، نسبت مؤلفه طيف نگاشت‌هاي پالس‌گونه به طيف نگاشت‌هاي غير پالس‌‌گونه تعيين شد. به دليل كمبود شتاب‌نگاشت‌هاي ثبت‌شده، اطلاعات به‌دست‌آمده بر روي خاك‌هاي نوع 1 و 2 به‌عنوان ساختگاه‌هاي سنگي و خاك‌هاي نوع 3 و 4 به‌عنوان ساختگاه‌هاي خاك مورد استفاده قرار گرفتند. ميزان اختلافات هركدام از طيف‌هاي پالس‌گونه به‌دست‌آمده از روش‌هاي مختلف با طيف‌هاي پالس‌گونه واقعي تعيين ‌شده و مدل‌سازي‌هاي رياضي مرتبط با نتايج به‌دست‌آمده ارائه شد. مدل‌هاي به‌دست‌آمده از اين مطالعات با مدل ارائه‌شده در آيين‌نامه 2800 ايران مقايسه و پيشنهاد شد كه نتايج اين بررسي توسط كميته بررسي‌كننده آئين‌نامه 2800 ايران مد نظر قرار گيرد.